Metoda badania ciśnienia dla różnych zaworów przemysłowych
Zwykle zawory przemysłowe nie są testowane pod kątem wytrzymałości podczas użytkowania, ale po naprawie korpus i pokrywa lub korpus i pokrywa uszkodzone przez korozję powinny zostać przetestowane pod kątem wytrzymałości. W przypadku zaworów bezpieczeństwa ich stałe ciśnienie i ciśnienie powrotne oraz inne testy muszą być zgodne z ich specyfikacjami i odpowiednimi przepisami. Test wytrzymałości zaworu i test uszczelnienia zaworu powinny zostać wykonane na hydraulicznym stanowisku testowym zaworów przed instalacją zaworu. Zawory niskiego ciśnienia powinny być sprawdzane w 20% losowo, w 100% przez osoby niewykwalifikowane i w 100% przez zawory średniego i wysokiego ciśnienia. Woda, olej, powietrze, para, azot i inne powszechnie stosowane media do testu ciśnienia zaworu. Metody testu ciśnienia dla różnych zaworów przemysłowych z zaworami pneumatycznymi są następujące:
1. Metoda badania ciśnienia zaworu kulowego i przepustnicy
Testy wytrzymałości zaworów kulowych i przepustnic zwykle umieszczają zmontowane zawory w stanowisku do prób ciśnieniowych, otwierają tarczę, wtryskują medium do określonej wartości i sprawdzają, czy korpus i pokrywa nie pocą się i nie przeciekają. Test wytrzymałości można również przeprowadzić na pojedynczym elemencie. Test uszczelnienia wykonuje się tylko w przypadku zaworów kulowych. Podczas testu trzon zaworu kulowego znajduje się w stanie pionowym, tarcza otwiera się, medium jest wprowadzane od dołu tarczy do określonej wartości, a wypełniacz i uszczelka są sprawdzane. Po zakwalifikowaniu tarcza jest zamykana, a drugi koniec jest otwierany, aby sprawdzić, czy występuje nieszczelność. Jeśli ma zostać przeprowadzony test wytrzymałości i uszczelnienia zaworu, najpierw można wykonać test wytrzymałości, a następnie można obniżyć ciśnienie do określonej wartości testu uszczelnienia, aby sprawdzić wypełniacz i uszczelkę, a następnie zamknąć tarczę zaworu i otworzyć wylot, aby sprawdzić, czy powierzchnia uszczelniająca nie przecieka.
2. Metoda badania ciśnienia zaworu zasuwowego
Test wytrzymałościowy zaworu zasuwowego jest taki sam jak zaworu kulowego. Istnieją dwie metody testu szczelności zaworów zasuwowych.
(1) Bramę otwiera się, aby podnieść ciśnienie w zaworze do określonej wartości; następnie zamknij bramę i natychmiast usuń zasuwę. Sprawdź, czy występuje nieszczelność w punktach uszczelnienia po obu stronach bramy lub wstrzyknij medium testowe bezpośrednio do korka na pokrywie do określonej wartości i sprawdź punkty uszczelnienia po obu stronach bramy. Powyższa metoda nazywana jest testem ciśnienia pośredniego. Ta metoda nie nadaje się do testu uszczelnienia zasuw o średnicy nominalnej mniejszej niż DN32 mm.
Inną metodą jest otwarcie zasuwy tak, aby ciśnienie testowe zaworu wzrosło do określonej wartości; następnie zamknięcie zasuwy i otwarcie jednego końca płyty ślepej, aby sprawdzić, czy powierzchnia uszczelniająca przecieka. Odwróć głowę i powtórz powyższe testy, aż uzyskasz kwalifikacje.
Przed wykonaniem testu szczelności zasuwy pneumatycznej należy przeprowadzić próbę szczelności wlewu i uszczelki.
3. Metoda badania ciśnienia zaworu kulowego
Badanie wytrzymałości pneumatycznego zaworu kulowego powinno być przeprowadzane przy półotwartej kuli zaworu kulowego.
(1) Test szczelności zaworu kulowego pływającego: zawór jest w stanie półotwartym, jeden koniec jest wprowadzany do medium testowego, drugi koniec jest zamknięty; kula jest obracana kilka razy, zawór jest w stanie zamkniętym, zamknięty koniec jest otwierany w celu sprawdzenia, a jednocześnie sprawdzana jest szczelność wypełniacza i uszczelki, nie dopuszcza się wycieków. Następnie medium testowe jest wprowadzane z drugiego końca w celu powtórzenia eksperymentu.
(2) Test szczelności stałego zaworu kulowego: przed testem kula jest obracana kilka razy bez obciążenia, a stały zawór kulowy jest w stanie zamkniętym, od jednego końca medium testowego do określonej wartości; wydajność uszczelnienia końca wprowadzającego jest sprawdzana za pomocą manometru, którego dokładność wynosi 0,5-1 stopnia, a zakres pomiarowy wynosi 1,6-krotność ciśnienia testowego. W określonym limicie czasu nie kwalifikuje się żadne zjawisko niedociśnienia; następnie medium testowe jest wprowadzane z drugiego końca, aby powtórzyć powyższy test. Następnie zawór jest w stanie półotwartym, oba końce są zamknięte, a wewnętrzna wnęka jest wypełniona medium. Pod ciśnieniem testowym należy sprawdzić wypełniacz i uszczelkę pod kątem nieszczelności.
(3) Zawory kulowe trójdrożne należy sprawdzać pod kątem szczelności we wszystkich położeniach.
4. Metoda badania ciśnienia zaworu kurkowego
Podczas przeprowadzania testu wytrzymałości zaworu kurkowego medium jest wprowadzane z jednego końca, pozostałe ścieżki są zamykane, a korki są obracane do wszystkich pozycji roboczych po kolei. W korpusie zaworu nie stwierdzono wycieku, który można by zakwalifikować.
(2) W teście szczelności zawór przelotowy powinien utrzymywać ciśnienie w komorze równe ciśnieniu w kanale, obrócić korek do pozycji zamkniętej, sprawdzić od drugiego końca, a następnie obrócić korek o 180 stopni, aby powtórzyć powyższy test; zawór kurkowy trójdrożny lub czterodrożny powinien utrzymywać ciśnienie w komorze równe ciśnieniu na jednym końcu kanału i obrócić korek do pozycji zamkniętej. Ciśnienie jest wprowadzane pod kątem prostym i sprawdzane w tym samym czasie od drugiego końca.
Dopuszcza się pokrycie powierzchni uszczelniającej przed stanowiskiem testowym zaworu kurkowego cienką warstwą oleju smarowego bezkwasowego. W określonym czasie nie stwierdza się wycieków ani powiększonych kropel wody. Czas testu zaworu kurkowego może być krótszy. Zwykle średnica nominalna wynosi 1–3 minuty.
Szczelność zaworu kurkowego gazu należy sprawdzić przy ciśnieniu roboczym równym 1,25 raza.
5. Metoda badania ciśnienia zaworu motylkowego
Test wytrzymałości pneumatycznego zaworu motylkowego jest taki sam jak zaworu kulowego. Test szczelności zaworu motylkowego powinien wprowadzić medium testowe od końca przepływu medium, płyta motylkowa powinna być otwarta, drugi koniec powinien być zamknięty, a ciśnienie wtrysku powinno osiągnąć określoną wartość; po sprawdzeniu wlewu i innych uszczelnień pod kątem wycieków, płyta motylkowa powinna być zamknięta, drugi koniec powinien być otwarty, a uszczelnienie płyty motylkowej powinno być sprawdzone pod kątem braku wycieków. Zawory motylkowe stosowane do regulacji przepływu nie mogą być testowane pod kątem szczelności.
6. Metoda badania ciśnienia zaworu membranowego
Test wytrzymałości zaworu membranowego wprowadza medium z obu końców, otwiera tarczę i zamyka drugi koniec. Gdy ciśnienie testowe wzrośnie do określonej wartości, korpus zaworu i pokrywa zostaną zakwalifikowane jako bez przecieków. Następnie ciśnienie zostaje obniżone do ciśnienia testu uszczelnienia, tarcza zaworu zostaje zamknięta, drugi koniec zostaje otwarty w celu sprawdzenia i nie stwierdza się żadnego przecieku.
7. Metoda badania ciśnienia zaworu zwrotnego
Stan testu zaworu zwrotnego: oś dysku zaworu zwrotnego podnoszonego jest prostopadła do położenia poziomego; oś kanału zaworu zwrotnego wahliwego i oś dysku są w przybliżeniu równoległe do linii poziomej.
Podczas testu wytrzymałościowego medium testowe wprowadza się od końca wlotowego do określonej wartości, a drugi koniec zamyka się, aby sprawdzić, czy korpus zaworu i pokrywa nie wykazują żadnych przecieków.
Test szczelności wprowadza medium testowe z wylotu i sprawdza powierzchnię uszczelniającą na końcu importowym. Nie stwierdzono wycieku przy wlewie i uszczelce.
8. Metoda badania ciśnienia zaworu bezpieczeństwa
Test wytrzymałości zaworu bezpieczeństwa, podobnie jak innych zaworów, przeprowadza się przy użyciu wody. Podczas testowania dolnej części korpusu zaworu ciśnienie wprowadza się od końca wlotowego I = I, a powierzchnia uszczelniająca jest zamknięta; podczas testowania górnej części korpusu zaworu i pokrywy ciśnienie wprowadza się od końca wylotowego El, a pozostałe końce są zamknięte. Korpus zaworu i pokrywa są kwalifikowane jako bez przecieków w określonym czasie.
(2) Test szczelności i test stałego ciśnienia, zazwyczaj przy użyciu medium: pary wodnej zawór bezpieczeństwa para nasycona jako medium testowe; amoniak lub inne zawory gazowe używane powietrze jako medium testowe; woda i inne niekorozyjne zawory ciekłe używane woda jako medium testowe. Azot jest powszechnie używany jako medium testowe dla zaworów bezpieczeństwa w niektórych ważnych miejscach.
Test szczelności przeprowadza się przy nominalnej wartości ciśnienia jako ciśnieniu testowym, po którym następuje nie mniej niż dwa razy, a w określonym czasie nie występuje żaden wyciek. Istnieją dwie metody wykrywania wycieków: jedna polega na uszczelnieniu połączenia zaworu bezpieczeństwa i uszczelnieniu cienkiego papieru na kołnierzu El masłem, który jest nieszczelny i nie kwalifikuje się; druga polega na uszczelnieniu cienkiej plastikowej płyty lub innej płyty na dolnej części kołnierza eksportowego masłem i uszczelnieniu tarczy zaworu wodą, aby sprawdzić, czy woda nie bulgocze, aby uzyskać kwalifikację. Stałe ciśnienie zaworu bezpieczeństwa i czasy testu ciśnienia powrotnego nie mniejsze niż 3 razy spełniają wymagania dotyczące kwalifikacji.
Różne testy wydajności zaworów bezpieczeństwa można znaleźć w metodzie badania wydajności zaworów bezpieczeństwa GB/T 12242-1989.
9. Metoda testu ciśnieniowego zaworu redukcyjnego ciśnienia
(1) Badanie wytrzymałości zaworów bezpieczeństwa jest zwykle przeprowadzane po badaniu pojedynczego elementu, a także może być przeprowadzane po badaniu. Czas trwania badania wytrzymałości wynosił: lmin przy DN 150 mm wynosił ponad 3 minuty.
Po zespawaniu miechów z elementami przeprowadza się próbę wytrzymałościową przy użyciu powietrza o maksymalnym ciśnieniu 1,5-krotności ciśnienia zaworu bezpieczeństwa.
(2) Test szczelności należy przeprowadzić zgodnie z rzeczywistym medium roboczym. W przypadku badania z powietrzem lub wodą test przeprowadza się przy ciśnieniu 1,1 razy większym od nominalnego, a w przypadku badania z parą przy maksymalnym dopuszczalnym ciśnieniu roboczym w temperaturze roboczej. Różnica między ciśnieniem wlotowym a ciśnieniem wylotowym nie jest mniejsza niż 0,2 MPa. Metoda badania jest następująca: po wyregulowaniu ciśnienia wlotowego śruba regulacyjna zaworu jest stopniowo regulowana tak, aby ciśnienie wylotowe mogło zmieniać się czule i ciągle w zakresie od maksimum do minimum, bez zastoju i zablokowania. W przypadku zaworów bezpieczeństwa pary, gdy ciśnienie wlotowe jest regulowane, ciśnienie wylotowe zaworu odcinającego jest najwyższe i najniższe. W ciągu 2 minut wzrost ciśnienia wylotowego powinien być zgodny z tabelą 4.176-22. Tymczasem objętość rurociągu za zaworem powinna być określona zgodnie z tabelą 4.18. W przypadku zaworów bezpieczeństwa wody i powietrza, gdy ciśnienie wlotowe jest regulowane, ciśnienie wylotowe powinno być na zewnątrz. Gdy ciśnienie w otworze wynosi zero, zamknij zawór bezpieczeństwa w celu przeprowadzenia testu szczelności. W ciągu 2 minut nie zostanie stwierdzony żaden wyciek.
Czas publikacji: 19-09-2019
